Starożytność: zdrady

W 480 r. p.n.e., podczas wojen perskich, Efialtes zdradził Greków, ujawniając Persom tajną ścieżkę w Termopilach. Doprowadził w ten sposób do śmierci króla Leonidasa i jego 300 Spartan.

Hannibal spustoszył Rzym i doprowadził go na skraj upadku, by w końcu zostać zdradzonym przez rządzącą elitę Kartaginy. Pozbawiony wsparcia i mając za mało zapasów, poniósł klęskę pod Zamą.

Gdy Rzym złamał traktat pokojowy i brutalnie potraktował jej rodzinę, Budyka zjednoczyła Brytów i zaczęła powstanie. Płonęły rzymskie miasta, ginęli ludzie, imperium znalazło się na skraju upadku.

Panowanie Kaliguli rozpoczęło się od reform i uroczystości, ale z czasem przerodziło się w okres okrucieństwa i paranoi. Cesarz traktował władzę jak spektakl, poniżał senatorów i terroryzował Rzym.

W 337 r. p.n.e. małżeństwo Filipa z Kleopatrą Eurydyką zagroziło prawom Aleksandra do tronu. Filip został zamordowany, co pozwoliło Aleksandrowi wyeliminować rywali i objąć władzę.

Herod Wielki umocnił swoją pozycję na tronie, ale cierpiał na paranoję. Nakazał stracić swoją żonę Mariamme, a później także swoich synów, przekonany, że spiskowali przeciwko niemu.